26 Şubat 2016 Cuma

Hürriyete, kitaplara, çiçeklere, güneşe ve aya sahip biri nasıl mutsuz olabilir? Oscar WILDE

Yazmak bir çok şeyi çözüyor bazen. Konuşmak gibi. Yani tam da değil de tabi. İnsanın  kendinden akıl almasının yasallaştırılmış hali gibi bir durum. Aklından geçenler yazıya dökülünce sanki daha çok mantığa kavuşuyor.

Bu aralar eski yazılarımı pek okumak istemiyorum. Dönüp dolanıp aynı senaryoyu defalarca oynuyor gibiyim çünkü. Elim gitmiyor hayatımı düzeltmeye çünkü mecalimi geçtim umudum yok bazı şeylerden. Her zaman bir yerlerde umut var demişimdir kendime ve asla bırakmamışımdır o bir yeri bulmayı. Ama şu sıralar bakıyorum da yeni yıldan dilediğim tek şey kendimim. Kendimi artık her ne kadar derinde gizli olursa olsun ortaya çıkarmak. Ben de bir şeyler yapabiliyorum demek.


“Aslında herkes dahidir.Ama siz kalkıp bir balığı,ağaca tırmanma yeteneğine göre yargılarsanız,tüm hayatını aptal olduğuna inanarak geçirir.”

Einstein demişse doğrudur demek istemiyorum, "Evet, ben yaşadım gördüm, tamam burda memnun değilim bir şeylerden ama bu memnuniyetsizliğimi gidermek için de elimden geleni yaptım." demek istiyorum.

Bir fikrim varsa kem küm etmeden inanarak söylemek istiyorum. Ve bu inanca sahip olabilmek için de bilgiye sahip olabilmeyi diliyorum.
Birilerini sevmek değil mesele. Karşılıklı saygının olduğu, gerçek bir sevgi diliyorum. Galiba zor olanı bu bu kadar şeyin içinde :D

Sağlık diliyorum, başarı diliyorum, klişeler hiç bitmesin istiyorum. Mesela Leyla ile Mecnun yeniden başlasın, hatta yanında bir de Behzat Ç. de geliversin istiyorum. Türkiye muasır medeniyetler seviyesine çıksın, Bahçeli’nin koltuk sevdası bitsin ve politika kahrolsun istiyorum. Barış denen olgunun sadece kelime olarak var olmadığını tüm dünya artık görsün istiyorum. Meseleler kadın ya da erkek olmaktan ziyade insan olmak olsun istiyorum.  Hırs kelimesi tüm lügatlardan silinsin, zenginlik ve fakirlik kalplerde kalsın istiyorum. Bir insanın dışını değişebiliriz çünkü ama kalbi fakirse yapılabilecek pek bir şey yoktur. Karşımızı hep iyi insanlar çıksın istiyorum, insandan çekmeyelim artık zaten yaşayıp yaşayabileceğimiz bir hayat ve onu geçirebileceğimiz tek yer de dünya iken ne bu kavga. Kim kimi nerden atıyor. Kim kimin malını paylaşamıyor. Dünya lan bu dünya. Ah be doymadınız. Bunların topunu bir rokete koyup Ay'a, Mars'a ya da etraftaki bilimum gezegenlere gönderebilsek keşke, bir nevi günümüzün Gözlüklü Şirin hali. Kardeş kardeş yaşardık da cidden be. Oh mis. 


Zaman her şeye fayda olsun istiyorum ama boşa da kullanılmasın, geçerken geçirsin yaraları da istiyorum. Harcadığımız her boşa geçen zamanın devası da getirileri olsun istiyorum.
Çok şey istemiyorum ki be. İnsan olmak demek, istemek demek. Manası bu varlığımızın.
Huzur istiyorum.
İstediklerimin hayırlısıysa olmasını istiyorum.
Gözümüzün önünde olanı görmezden gelmediğimiz bir yıl olsun.

Hoşgeldin 2016 :) 

//
Sadece kendime kalmasını istediğim bir yazıydı bu ama bugün de okuduğumda o 2 ay önceki hissettiklerimi hissettim ve hayatımda iğne ucu kadar bir değişiklik yakalarsam paylaşırım demiştim kendime. Demek ki yakalamışım ucundan kıyısından. Yani yürü be Bilge :D E hadi siz de yürüyün gaari, ne duruyorsunuz :D

(Yazmaya başlarken mutsuz olup bitirince salak salak sırıtanlar kulübü iftiharla olmasa da mutlulukla sunar efeniim.)
//

3 yorum:

  1. Merhabaa blogunuzu yeni keşfetme imkanım oldu ama takipçi butonunuzu göremedim ? :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Uzun zamandır eklemeyi erteliyordum açıkçası iyi ki söylediniz :) Hemen sağ tarafa ekledim, umarım yeni yazılarda da görüşürüz :)

      Sil
    2. Hemen izlemeye alıyorum :) Tabiki görüşürüz oldukça güzel bloğunuz var gelirim sık sık :)

      Sil

트윗하기